خانواده؛ کانون اولین جوانه‌های ارتباط:

نگاهی به اهداف خانواده درمانی در طول چرخه‌ی زندگی خانوادگی

دکتر علی بنی اسدی

( روان شناس بالینی، محقق و مدرس دانشگاه در حوزه علوم رفتاری)  

خانواده اولین، مهم ترین و پر برکت ترین نهاد اجتماعی در تاریخ فرهنگ و تمدن انسانی است. خانواده، کانونی است که باید برای حفظ حرمت و کرامت انسان و تأمین سلامت جسمانی و روانی و رشد معنوی او استحکام یابد. قوام خانواده به منظور تداوم و انسجام جامعه و تأمین محیطی سالم برای زیستن انسان ها ضرورتی انکار ناپذیر است.

خانواده با پیمان ازدواج و همسری زن و مردی هوشمند و آگاه و برخوردار از بلوغ فکری و قابلیت های اجتماعی پایه گذاری می‏شود و این زوج، ستون اصلی حیاتی ترین نهاد اجتماعی، یعنی « خانواده » را تشکیل می‏دهند. در نظام الهی و فرهنگ قرآنی، هدف اصلی ازدواج و تشکیل خانواده، رسیدن به آرامش و آسایش خاطر، پیمودن طریق رشد و شکوفایی، نیل به کمالات انسانی و تقرّب به ذات حق تعالی است. تردیدی نیست که از تنهایی در آمدن، همسر و همراه شدن، خانواده ی مستقل تشکیل دادن، ارضای کشش های نفسانی و غرایز طبیعی، بهره گیری از دوران با نشاط جوانی، کسب استقلال، حفظ عفت و مصونیت از گناه، آرامش و تعادل اعصاب و تولید و تکثیر نسل. از نتایج قهری ازدواج و بالطبع از مهم ترین عوامل اعتلای وجود است و همسری که آرام بخش است، مطلوب ترین همدل و همراه آدمی‏است. آرامش خاطر و آسایش روان همسران زمانی به شایستگی فراهم می‏گردد که ارتباط متقابل ایشان بر پایه ی محبت، عطوفت و مهربانی و گذشت استوار باشد.